Column: Vanaf de Tribune – januari 2019

Openheid en transparantie

Bij het aantreden van de huidige raad waren de ambities hoog: openheid, transparantie, geen achterkamertjespolitiek werd ons beloofd. ”Hoe staat het daar nu mee?” vroeg ik mij af naar aanleiding van de laatste vergaderingen.

Tijdens een aantal belangrijke debatten, zoals die over de Overheids-BV en het laatste Lawei-debat was het opvallend dat er diverse schorsingen werden aangevraagd.

Nou is het op zich begrijpelijk dat partijen tijdens een debat even ruggespraak willen plegen en de tijd willen hebben om met elkaar te overleggen. Het debat dient er immers ook toe om argumenten uit de wisselen over het besproken onderwerp. En dat er dan een nieuwe inzichten kunnen ontstaan is een goede zaak; een debat zou slechts een farce zijn als alles al van tevoren vast ligt.

Maar zowel tijdens het debat over de Overheids-BV als bij de Lawei, werd er na een schorsing op argumenten gereageerd die tijdens het debat niet aan de orde waren geweest. Dit maakt het politieke debat vanaf de tribune er niet helderder op en wekt de sfeer op van achterkamertjespolitiek: “Wat is er tijdens de schorsing besproken, waarvan ik als toehoorder geen weet heb?” Dat kan toch niet de bedoeling zijn van meer openheid en transparantie in de raad?

Het debat hoort in de raad plaats te vinden en als een partij na een schorsing zijn mening bijstelt zou het goed zijn als dan aangeven wordt welke overwegingen hierbij een rol hebben gespeeld. Dat komt de helderheid ten goede en voorkomt het gevoel van “achterkamertjespolitiek”.

Na het Lawei debat ging de voltallige raad schoorvoetend akkoord met een nader onderzoek naar een deel van de financiële gang van zaken tijdens de verbouw van de Lawei. De verwachting is dat dit in april afgerond kan zijn.

Ik ben benieuwd hoe transparant e.e.a. zal verlopen. Krijgen we als burgers het gevraagde inzicht, of hebben Fokke en Sukke een vooruitziende blik getuige het blad uit hun scheurkalender 2019:

Jaap Munniksma