Maarten Noordhoff zet zich in voor …

150 Woningen per jaar extra.

Nadat de leden mij geplaatst hadden op de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen heb ik met veel (ex)leden en stemmers gesproken over mijn kandidatuur en het lokaal bestuur. In al deze gesprekken kwam afschuw naar boven over de afgelopen vier bestuurlijk politieke jaren. Je kan gerust stellen dat het politiek democratische systeem in Smallingerland knarsend is vastgelopen. Ruziënde raadsleden, tussentijds vertrek van 8 wethouders en nu als historisch dieptepunt een zakencollege. Daarbij zie je dat de afgelopen twee periodes de focus van de gemeenteraad steeds meer reactief intern gericht is.

Mijn missie is dat het anders moet. Ik wil bereiken dat de gemeente zich veel actiever inzet voor haar inwoners.

De toekomst ligt voor ons dus blik vooruit en niet sturen op de achteruitkijkspiegel. We staan als gemeenschap voor grote opgaven. Corona heeft ons keihard geconfronteerd met de grenzen van het individualisme. We zullen weer moeten investeren in elkaar en vooral ook in de jeugd.

Zo zag ik dat we nog zo’n 15 basisscholen hebben waar de luchtkwaliteit onvoldoende is en waarvoor geen plannen zijn om dit aan te pakken. Wat mij betreft komt er een programma om deze 15 gebouwen in 4 jaar te vervangen door 4 of 5 Integraal Kindcentra. Maar denk bijvoorbeeld ook aan de opgaven in de woningbouw en de energietransitie. In Drachten en de dorpen moeten we meer betaalbaar, duurzaam en circulair bouwen. Ik heb als richting 150 extra woningen per jaar genoemd. En door de stijgende kosten van energie wordt het woord van 2022 denk ik ‘energiearmoede’.

Dit alles kunnen we niet overlaten aan de markt. Door als gemeente zelf de regie te nemen en te gaan werken met coöperaties zonder winstoogmerk in plaats van met ontwikkelaars en andere vage consortia die voor de korte winst ten koste van onze inwoners gaan. Smallingerland heeft een traditie in het vormgeven van de toekomst, met als resultaat Drachten als tweede stad in Fryslân met mooie voorzieningen voor de hele regio.

Met de komst van de Lelylijn is er opnieuw volop werk aan de winkel. Zo kan meer woningbouw meer draagvlak voor de winkels en een bredere (financiële) basis voor voorzieningen betekenen. De kunst is wel om dit inderdaad ten goede te laten komen van de inwoners. En dat vereist een actief ondernemend en sturend gemeentebestuur.

Ik hoop dat ik de komende vier jaar hieraan mag bijdragen.