Vrijwel iedereen krijgt in het leven te maken met zorgvragen. Wanneer je zorg nodig hebt zijn er organisaties als wijkverpleging en jeugdzorg die ondersteuning bieden. Voorzieningen als huishoudelijke hulp, taxivervoer, een traplift of een rolstoel worden geregeld door de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Waar nodig moeten mensen kunnen rekenen op steun van de overheid.  

Wanneer mensen langdurig verzorging nodig hebben, vindt in de meeste gevallen een deel plaats in de vorm van mantelzorg door familie, buren of vrijwilligers. Mantelzorgers zijn vaak zwaar belast. Een respijthuis biedt de mogelijkheid om mantelzorgers te ontlasten door daar tijdelijk de zorg voor de partner of familielid over te nemen. 

Ieder kind in Smallingerland verdient een veilige, evenwichtige en onbezorgde jeugd. Waar dit door omstandigheden niet lukt is hulp noodzakelijk. Het is belangrijk om in te zetten op: “Goede ondersteuning, vroegsignalering, preventie, zoveel mogelijk maatwerk en zoeken naar de best passende oplossing”. Het liefst vindt hulp zoveel mogelijk plaats in de thuissituatie met zo weinig mogelijk hulpverleners. Uithuisplaatsingen worden zoveel mogelijk voorkomen.  

Hoeveel invloed heeft de gemeente? 

De gemeente heeft als taak ervoor te zorgen dat er genoeg algemeen toegankelijke voorzieningen zijn die de participatie en zelfredzaamheid van onze inwoners ondersteunen. Denk daarbij aan de bibliotheek, de MOS, kinderopvang, het jongerenwerk, en de jeugdgezondheidszorg. Waar nodig zorgt de gemeente voor aanvullende individuele hulp die aansluit bij de behoefte. Belangrijk is dat deze zorg aan personen goed is afgestemd op de gezinssituatie, het onderwijs, het werk, wonen en inkomen.  

De vergoedingen die gemeenten sinds 2015 van het Rijk ontvangt zijn niet toereikend.  Daarom moeten gemeenten keuzes maken. Door voldoende algemene voorzieningen te bieden voor kwetsbare groepen, door met en in gezinnen goed samen te werken, zorg aan te bieden die echt werkt en door mantelzorgers goed te ondersteunen kan zuinig worden omgegaan met geld. 

Hoe is het nu? 

In onze gemeente zijn relatief veel inwoners die gebruik maken van aanvullende (complexe) zorg. Het gaat om zorg vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), de Jeugdwet, wijkverpleging of zorg die betaald wordt vanuit de Wet langdurige zorg (Wlz). De gemeente is verantwoordelijk voor de uitvoering van de Wmo en de Jeugdwet. 

Onze keuzes:  

  • Scholen, kinderopvangorganisaties, sportverenigingen, huisartsen en jeugdgezondheidszorg worden betrokken bij het stimuleren van een gezonde levensstijl.  
  • Ook voor kinderen met een beperking wordt kinderopvang (dagopvang, peuteropvang, buitenschoolse opvang) georganiseerd.  
  • Jongeren moeten zich in Smallingerland prettig kunnen voelen. Door in te zetten op een community gerichte aanpak kan het welbevinden verbeteren en het middelengebruik verminderen.  
  • Er wordt geëvalueerd hoe de werkwijze van Carins aansluit bij de ondersteuningsbehoeften van de inwoners en verkend of Carins voldoende inzicht heeft in wat per wijk de specifieke problemen en ondersteuningsbehoeften zijn.  
  • Mantelzorgers moeten zoveel mogelijk in beeld zijn om hen ook gepaste aandacht te kunnen geven. Bijvoorbeeld tijdens de dag van de mantelzorg. Extra aandacht is noodzakelijk voor kinderen die mantelzorger zijn. 
  • Deskundige en beschikbare onlinehulp en bescherming voor geweldslachtoffers die de traditionele hulpverlening (nog) niet durven te benaderen is essentieel. Voor de financiering daarvan mag het niet uitmaken in welke gemeente een slachtoffer woont. Anonimiteit is voor veel slachtoffers een voorwaarde om hulp te zoeken.
  • Inwoners moeten de ruimte voelen om zorg te vragen als het nodig is. Als de gemeentelijke middelen schaars zijn, willen we dat de gemeente kiest voor mensen die het meest kwetsbaar zijn.  
  • Zorg die de gemeente biedt moet daadwerkelijk bijdragen aan het verminderen van door de inwoners ervaren problemen in de zelfredzaamheid en de mogelijkheden om te participeren vergroten. 
  • Een pilot met buurtgezinnen heeft een positief resultaat opgeleverd. Wij willen dat hier een vervolg aan gegeven wordt en streven naar uitbreiding.  
  • Er wordt gekozen voor een wijkgerichte aanpak in alle dorpen en wijken.  
  • Het opzetten van een respijthuis wordt onderzocht.
  • We willen dat onze gemeente op zoek gaat naar manieren om de eigen bijdragen weer inkomensafhankelijk te maken. 
  • Waar mogelijk stimuleert de gemeente bij complexe zorgvragen met bemoeienis van meerdere instellingen het inzetten van gezinsarrangementen met integrale financiering.
  • Diversiteitsbeleid krijgt prioriteit binnen de gemeentelijke organisatie. De gemeente maakt afspraken met werkgevers, onderwijs, politie en uitgaansgelegenheden om discriminatie uit te bannen. 
  • De lhbtiq+ gemeenschap wordt waar nodig ondersteund.